Giydirme Cephe Gömülü Parçalar | Dökme Ankrajlar ve Braketler

Perde Duvarlar Ne İçin Kullanılıyordu - Orta Çağ Savunmasından Modern Cephelere

"Perde duvarı" terimi ortaçağ askeri mimarisinden kaynaklanmaktadır. Perde duvarı, iki müstahkem kule veya burç arasında uzanan dış savunma duvarının bölümüydü; yapısal bağlantı noktaları arasında asılı bir "perde". Hiçbir çatı veya zemin yükü taşımıyordu; rolü tamamen kuşatmak ve savunmaktı. Bu tanımlayıcı özellik (kendisi yapısal olmasa da yapısal destekler arasında uzanan bir duvar) doğrudan modern mimari tanımına taşınır.

Çağdaş inşaatta giydirme cephe, bir binanın dış cephesini kaplayan ancak binanın zemin ve çatı yüklerinin hiçbirini aktarmayan hafif, yapısal olmayan bir kaplama sistemidir. 20. yüzyılın başlarında çelik ve betonarme yapı çerçevelerinin geliştirilmesiyle binaların dış duvarın herhangi bir yapısal yük taşımasına gerek kalmadan tamamen iç iskeleti üzerinde ayakta durmasını sağlayan uygulamalı hale geldi. Modern mimarideki ilk tamamen camlı giydirme cephe, San Francisco'daki Hallidie Binası'nda ortaya çıktı (1918). 1950'li yıllara gelindiğinde alüminyum ekstrüzyon teknolojisi, sistemi evrensel olarak benimsenebilir hale getirdi ve bugün giydirme cephe sistemleri dünya çapında ticari yüksek binaların çoğunu kaplıyor.

Bu sistemleri yapısal çerçeveye sabitleyen gömülü parçalar, orta çağ ilkesi (yapıdaki bağlantı noktaları tarafından tutulan, yük taşımayan bir kaplama) ile bunun modern mühendislik ifadesi arasındaki teknik sürekliliği temsil ediyor.

Giydirme Cephe Metal mi — Malzemeler, Bileşenler ve Sistem Bileşimi

Modern bir giydirme cephe sistemi önemli miktarda metal içeriği içerir ancak homojen anlamda bir metal duvar değildir. Metal çerçeve elemanlarının sistem içinde yapısal yük taşıdığı kompozit bir montajdır; cam, alüminyum kompozit paneller, taş, pişmiş toprak veya yalıtımlı köşe panelleri gibi çeşitli dolgu malzemeleri ise hava koşullarına karşı koruma sağlamak üzere çerçeveleme elemanları arasındaki boşlukları doldurur.

Çerçeveleme sistemi - dikmeler ve traversler - çağdaş uygulamada neredeyse evrensel olarak alüminyumdur. Alüminyum alaşımlı 6063 ekstrüzyon kesitler, yüksek mukavemet-ağırlık oranını, mükemmel korozyon direncini ve tek bir ekstrüzyon kalıbından sınırsız kesit karmaşıklığını birleştirir. 4 metrelik döşemeden döşemeye açıklık için standart bir perde duvar dikmesi, 1,5–3,0 kPa yaklaşık ağırlığındaki bir bölümde 3–5 kg/m — başka hiçbir metalik ekstrüzyon malzemesinin karşılaştırılabilir bir maliyetle karşılayamayacağı bir yapısal verimlilik.

Giydirme Cephe Yapısal mı — Yük Yolları ve Gömülü Parça Mühendisliği

Giydirme cephe, mühendislik anlamında yapısal değildir; herhangi bir zemin yükünü, çatı yükünü veya diğer yapı elemanlarının ağırlığını taşımaz. Ana yapısal çerçeve (beton veya çelik) giydirme cepheden tamamen bağımsız olarak durur ve işlev görür. Bununla birlikte, "yapısal olmayan", "yüksüz" anlamına gelmez; bir giydirme cephe sistemi, dikkatli bir şekilde tasarlanması ve gömülü parça ve braket sistemi aracılığıyla yapıya aktarılması gereken önemli tasarım yüklerini taşır.

Giydirme Cephe Gömülü Parçalar - Tipler, Tasarım ve Kurulum Gereksinimleri

Giydirme cepheler için gömülü parçalar tek bir ürün kategorisi olmayıp yapısal alt tabakaya, tasarım yük büyüklüğüne, gerekli ayarlanabilirlik aralığına ve inşaat programı kısıtlamalarına göre seçilen bir ankraj türleri ailesidir. Mevcut uygulamada dört ana tür şunlardır:

• Yayın kanalları (Halfen, Jordahl veya eşdeğeri): Dökme sırasında beton levhaya veya kolon yüzüne dökülen, T-cıvata yuvalarına sahip sürekli sıcak haddelenmiş çelik kanal. Kanal, uzunluğu boyunca sonsuz konum ayarı ve birim uzunluk başına tanımlı bir yük kapasitesi sağlar. Dökme kanallar, yeni inşaatta yüksek katlı birleştirilmiş giydirme cephe için tercih edilen gömülü parçadır; bunlar, çerçeve incelendikten sonra yapının inşa edilmiş konumuna uygun olarak braket konumunun ince ayarlanmasına olanak tanır. Yük kapasiteleri aralığı Ankraj cıvatası başına 25 kN ila 80 kN kesme Kanal kesitine ve beton mukavemetine bağlı olarak.
• Kaynaklı plakaya gömülü parçalar (kesme saplamalı veya ankraj çubuklu çelik yüz plakası): Kalıba yerleştirilen ve yapısal elemanın içine dökülen, kaynaklanmış kesme saplamaları veya deforme edilmiş çubuk ankrajları olan düz bir çelik levha. Braket daha sonra sahada ön plakaya kaynak yapılır. Kaynaklı plaka sistemleri, yüksek nokta yüklerinin yoğunlaştığı yerlerde kullanılır; transfer kirişlerinde cephe desteği, geniş formatlı taş panelli cepheler veya braket geometrisinin kanal sistemlerinin kullanımını engellediği yerler. Yapısal değişiklik olmadan döküm sonrası ayarlama mümkün olmadığından kurulum sırasında en yüksek konum doğruluğuna ihtiyaç duyarlar.
• Sonradan takılan ankrajlar (kimyasal veya mekanik genleşme): Ankrajlar yapısal çerçeve tamamlandıktan sonra sertleşmiş betona delinerek monte edilir. Kimyasal reçine ankrajları ve mekanik genleşme ankrajları, betonun yeterli dayanıma sahip olması ve kenar mesafelerinin üreticinin ETA (Avrupa Teknik Değerlendirmesi) veya ICC-ES onayına göre korunması koşuluyla, dökme sistemlerle karşılaştırılabilir yüklere ulaşır. Sonradan takılan ankrajlar, yenileme projeleri, tasarım değişiklikleri, kaçırılan döküm pozisyonları ve döküm parçalar için kalıba erişimin mümkün olmadığı yapılar için kullanılır. Önemli bir saha kalite kontrol gereksinimi ortaya koyarlar; matkap açısı, delik temizliği ve reçine sıcaklığının tümü, elde edilen yük kapasitesini etkiler.
• Prefabrik gömülü ekler: Prefabrik beton elemanlarda fabrikada dökülmüş çelik ekler - prefabrik kolon veya döşeme kenarının kontrollü bir fabrika ortamında üretildiği prekast çerçeveli binalarda kullanılır. Fabrika ayarı konumsal toleranslara ulaşır ±2 mm ±10 mm'de sahada dökülen betondan önemli ölçüde daha sıkıdır ve braket tasarımını basitleştiren tutarlı bir şekilde güvenilir ankraj geometrisi üretir. Ek parçalar genellikle prefabrik beton üreticisinin standart ürün yelpazesindeki tescilli ürünlerdir.

Gömülü Parçalar için Kurulum Toleransları ve Yapısal Koordinasyon

Gömülü parçaların konum doğruluğu, giydirme cephe kurulumunun maliyeti ve programı açısından kritik öneme sahiptir. Giydirme cephe braketi sistemi, genellikle sınırlı bir ayar aralığı sağlar. Üç eksende ±20 ila ±30 mm - Yapısal çerçevedeki inşaat toleranslarını karşılamak için. Gömülü parçalar bu aralığın dışında kalırsa, cephe kurulumuna devam edilmeden önce iyileştirme yapılması gerekir; bu da maliyet ve gecikmeyi artırır.

Büyük giydirme cephe projeleri için tolerans yönetimine yönelik endüstri standardı yaklaşım, üç aşamalı anket programı : dökme öncesi inceleme (beton dökülmeden önce kalıp kontrol edilir), şerit sonrası inceleme (kalıp çıkarıldıktan sonra kaydedilen inşa edilmiş konumlar) ve planlama araştırması (iyileştirme gerektiren herhangi bir konumu belirlemek için kurulumdan önce cephe yüklenicisi incelemeleri). Yüksek katlı projelerde, şerit sonrası araştırma verileri doğrudan giydirme cephe imalatçısına beslenir; gömülü parçaları hareket ettirmeye çalışmak yerine, yapısal inşa edilmiş konumları telafi etmek için imalat programında braket ofsetleri ayarlanır.

Gömülü Parçaların Malzeme Özellikleri ve Korozyona Dayanıklılığı

Giydirme cepheye gömülü parçalar, alkali beton ortamı (pH 12–13) ile neme ve atmosferik kirleticilere maruz kalan dış braket bölgesi arasındaki arayüzde çalışır. Malzeme seçimi her iki ortama da hitap etmelidir. İki ana malzeme yolu sıcak daldırma galvanizli karbon çeliği ve paslanmaz çeliktir ve her biri özel uygulama koşullarına sahiptir:

• Sıcak daldırma galvanizli karbon çeliği (ISO 1461'e göre HDG): Dahili veya orta derecede maruz kalan uygulamalardaki gömülü plakalar, kanallar ve sabitleme çubukları için standart spesifikasyon. Çinko kaplama (minimum 85 mikron 6 mm'nin üzerindeki bölümler için ISO 1461'e göre) yaklaşık olarak sağlar 40-60 yıl koruma Kurban katodik koruma yoluyla C3 aşındırıcı ortamda (kentsel/endüstriyel atmosfer). HDG gömülü parçalar, izolasyon olmadan farklı metallerle (alüminyum, bakır) doğrudan temas halinde kullanılmamalıdır; galvanik potansiyel farkı, çinkonun hızlandırılmış çözünmesine neden olur.
• Paslanmaz çelik (Sınıf 316L / EN 1.4404): Kıyı ve deniz yakınındaki uygulamalar, kimyasal işlem ortamları, yüzme havuzu muhafazaları ve gömülü parça yüzeyinde klorür birikmesinin muhtemel olduğu tüm uygulamalar için gereklidir. 316L'nin molibden içeriği, standart 304 kalitesinde bulunmayan kritik klorür çukurlaşma direnci sağlar. Denizcilik için sınıflandırılmış ortamlarda (açıkta kalan yerlerde kıyıdan yaklaşık 1 km dahilinde) açıkta kalan tüm braket bileşenleri minimum olarak 316L olmalıdır. Dubleks paslanmaz (Sınıf 2205), deniz altı cephe yapıları, gelgit bölgesi mimarisi gibi hem yüksek mukavemet hem de gelişmiş klorür direnci gerektiren uygulamalar için tasarlanmıştır.
• Bi-metalik izolasyon gereksinimleri: Alüminyum giydirme cephe braketlerinin çelik gömülü parçalarla temas ettiği yerlerde, galvanik korozyonu önlemek için bir izolasyon contası veya PTFE, neopren veya anodize alüminyumdan yapılmış bir ped yerleştirilmelidir. Elektrolitik bir ortamda (çözünmüş tuzlarla nem) çelik ve alüminyum arasındaki galvanik potansiyel farkı, bu çiftteki anodik malzeme olan alüminyumun daha hızlı korozyonuna neden olur. Bu gereklilik, alüminyum cephe bağlantıları için BS EN 1999-1-1 (Eurocode 9) ve AAMA yönergelerinde belirtilmiştir ve pazarlık konusu olamaz kıyı uygulamalarında.